zondag 8 augustus 2010

Verslag opening tentoonstelling Belgische migratie, door Rein Remaut

05-08-10

Opening tentoonstelling Belgische migratie

Gisteren was het de grote opening van de tentoonstelling van 200 jaar Belgische migratie in Argentinie. Het was een groot feest en de artiesten werden door iedereen gefeliciteerd.

Luc Verhaegen trok de afgelopen 3 maanden foto's van de Belgische architectuur in Buenos Aires, de foto's zijn een weerspiegeling van de pracht en de praal van deze architecten elk in hun specialiteit: Alberto Bourdon-art deco, vooral theaters en cinemazalen in Buenos Aires- Jules Dormal -Teatro Colon, het congreso en Palacio Pereda, de hipodroom in Palermo enz..- Lagae (beeldhouwer) en Alejandro Christophersen, een Noor die zijn diploma gehaald heeft aan de universiteit van Brussel en Antwerpen. De foto's van Luc tonen prachtige details van het werk van deze grootmeesters, foto's van binnenkant van de paleizen van Buenos Aires, salons waar we misschien wel nooit zullen binnengeraken.

Benoit Desilly stelt zijn werk 'reflectie in Brussel' tentoon, met de reflectie van het straatleven in het huidige Brussel in een reflectie van foto's van Brussel uit de 19de eeuw. Een geslaagde compilatie vol kleur en cepia.

Dit alles werd opgefleurd door een diamontage van straatgeluiden uit Brussel en een live muzikale ondersteuning van een Argentijnse zangeres, meester in improvisatie, Soema Montenegro.

De avond werd geopend door de directeur van het departement cultuur van de senaat van Argentinie, de heer Pedro A. Marabini, die iedereen feliciteerde met de tentoonstelling. Hij was heel blij dat de Senaat de kans kreeg om de Belgische migranten in de kijker te zetten, "wat iets te weinig werd gedaan."

Daarna was het woord aan de curator van de tentoonstelling, Jorge Volpe Stessens. Hij sprak over zijn voorouders, de versmelting van de Belgische migranten met andere migranten, tot volwaardige Argentijnen. Hij sprak over de foto's van Paillet die de Belgische migranten op een gevoelige manier vereeuwigde. En hij dankte de Senaat voor de kans die hij kreeg om deze werken aan het publiek te tonen, hij prees Benoit en Luc Verhaegen voor hun prachtig werk dat geheel paste in het idee van deze tentoonstelling, 200 jaar immigratie : wat wil zeggen: toen en nu.

Mevrouw de ambassadeur (van België) sprak daarna ook haar dank uit naar alle initiatiefnemers en naar het departement Cultuur van de Senaat voor hun werk en inzet om van deze tentoonstelling een pareltje te maken. Op het einde gaf mevrouw de ambassadeur met een knipoog een antwoord op de foute aankondiging van de spreker van de Senaat, die mevrouw Funnes-Noppen aankondigde als de ambassadeur van Spanje..."Iemand vertelde me dat ze aan de wachters van de Senaat, aan de deur naast het museum, de weg vroegen naar de Belgische tentoonstelling en als antwoord kregen, 'dat weet ik niet, hiernaast is wel een tentoonstelling bezig van Bulgarije' De eerste letter hebben we gemeen, voor de rest zijn we heel verschillend, onze Belgische architectuur wordt 'franse architectuur' genoemd, en ons bier wordt vaak verward met het Duitse..., deze tentoonstelling nam de uitdaging aan om Belgie en de moedige immigranten in de kijker te zetten."

De avond was een groot succes en dit dankzij het hele team dat hieraan heeft meegewerkt, ook wil ik zeker INBEV-Quilmesbedanken voor hun royale samenwerking, met de klemtoon op royaal!

Mag ik iedereen die aanwezig was, hartelijk bedanken voor hun steun en de heel gezellige avond. Hopelijk wordt dit herhaald op 5 augustus tijdens de culturele avond, op het 5de verdiep in de Senaat en 10 augustus voor de economische avond, ook 5de verdiep, steeds om 18u.

Ook op 10 augustus om 20u worden in het museum de diploma's uitgereikt aan verenigingen, musea, bedrijven en personen die een verdienste hebben in de culturele, wetenschappelijke of economische uitwisseling tussen Argentinie en Belgie. U bent bij deze van harte uitgenodigd.


zondag 25 juli 2010

Tangoshow !!!






Toeristen betalen hier veel geld voor een commerciële tangoshow. Je krijgt eerst een maaltijd van gemiddelde kwaliteit waarna je in een zaal geloodst wordt om de verschillende optredens te aanschouwen. Zang, dans, muziek en een glas ... zie foto's...

Cuyo en Noa: vervolg en einde: terug in BsAs






Terug in Buenos Aires bezochten we nog een paar "musts" in de stad. La Boca, het dorp van de havenarbeiders die hun huizen schilderden met de resten van de scheepsverf. En natuurlijk een "tangoshow". Wel commercieel maar toch indrukwekkend. Tot zover enkele bijdragen van onze unieke reis. Er blijven nog honderden foto's te zien bij gelegenheid... maar hier gaat de tijd erg snel en moeten wij al denken aan onze volgende reis naar het Zuiden...

Reis Cuyo en Noa: SALTA La Linda




Salta is vast één van de mooiste steden van het Noorden. De Argentijnen noemen hetzelf Salta la linda (Salta die mooie). Het centrale plein met de kathedraal en grote terrassen nodigt uit om iets te eten of te drinken. Hier wel even uitkijken voor pick-pockets. Kindjes lopen bedelend langs de tafeltjes maar ritsen mee wat er opligt, camera's, gsm's enz. Het ritme hier is veel rustiger dan in Buenos Aires. We genieten dan ook twee dagen van dit stadje... De wolken boven het zwembad verraden de regen die op komst was. 3 vlaagjes op drie weken!
In het Maammuseum konden we een zeer belangrijke archeologische vondst bekijken.
Eén van de onvoorstelbaar goed bewaarde 3 mummies die men heeft gevonden op een hoogte van ong. 6000 m. Heel de geschiedenis van deze 3 kinderen kan je lezen op de volgende link.
http://maam.culturasalta.gov.ar

Wijnproeverij en bodega "El Porvenir"






De eigenares van deze bodega is 28 jaar oud en heeft de hele zaak vernieuwd. Alles oogt modern en in perfecte staat. We krijgen een zeer goede rondleiding en proeven enkele lekkere wijntjes waaronder een mooie "Torontes". Ze hebben een kantoor in Buenos Aires en de bestelling wordt feilloos aan huis geleverd!

Cuyo en NOA: vervolg Cafayate




Cafayate, de kerk en het schooltje met de kleurige schorten....

Reis Cuyo en NOA (vervolg): onderweg naar Cafayate






De weg op deze reis is altijd adembenemend, ofwel door schoonheid ofwel door pistes met hellingen, putten en bulten. Even stoppen bij de lokale paprikakweker die we niet in zijn siësta hebben willen storen. Daarna naar Cafayate, weer een mooi bewaarde plaats met wijnproeverijen! Het lokale schooltje heeft net speeltijd buiten. De kindjes zien er schattig uit in de uniformpjes. Privéscholen geven hier goed onderwijs maar zijn duur. De meerderheid gaat dus naar publieke scholen. Vele scholen geven gratis warm middageten om zo de kinderen naar school te krijgen. Ze hebben een halve dag les, voor-of namiddag. Daarna is het overleven op straat of in de natuur. Toch is iedereen hier goedgezind. Wij dus ook.