Dicht bij pasaje "Del Carmen" ligt "Dellepiane". In deze koffiebar zijn we niet geweest maar de gevel is wel de moeite. In het straatje hadden buren een barbecuefeestje. Aangezien de stille sfeer op zaterdagnamiddag hebben we de mensen niet willen storen voor foto's. We hebben de herinnering meegenomen.
zondag 1 februari 2009
Pasaje Dellepiane
Dicht bij pasaje "Del Carmen" ligt "Dellepiane". In deze koffiebar zijn we niet geweest maar de gevel is wel de moeite. In het straatje hadden buren een barbecuefeestje. Aangezien de stille sfeer op zaterdagnamiddag hebben we de mensen niet willen storen voor foto's. We hebben de herinnering meegenomen.
Meer "Pasaje"'s in BsAs
Door pasaje "Bollini" werd onze nieuwsgierigheid gewekt om meer "pasajes" te bezoeken. Vandaar een lange wandeling langs een aantal straatjes die van niets naar nergens lopen. Er is haast geen verkeer en ze verbergen meestal een of andere gevel, restaurant, of winkel die de moeite waard zijn... Ze liggen wel niet in dezelfde buurt maar zoals ik al zei wordt de stad kleiner voor ons en een paar kilometer meer of minder maakt ons niet uit.
In pasaje "Del Carmen" ontdekten we "La Robla", een volksrestaurantje om van te snoepen. Vooral befaamd voor zijn visgerechten. We aten er heerlijke scampis gemarineerd in een pikant sausje en...MOSSELEN, ja Argentijnse van "Mar de la Plata" met look en peterselie. Daarbij een flesje frisse witte huiswijn en wat brood. Als dessert nog een citroentaart "de la casa". Meer moet dat niet zijn. Leuk, lekker en gezellig! BsAs op zijn best!
vrijdag 30 januari 2009
Pasaje Bollini in BsAs
Maar een paar keer ging het mis met de planning. Daardoor ontstonden zogenaamde 'pasajes', doorgangen. Het zijn straatjes met een lengte van een blok of twee. Ze sluiten niet aan op kruispunten en verbinden niets met nergens. Het zijn misbaksels van de stedenplanners, die zich in de loop der jaren omgevormd hebben tot oases van rust met een eigen verhaal. In het verleden genoten de pasajes weinig aanzien en werden ze bewoond door minder draagkrachtigen. Later oefenden de straatjes een grote aantrekkingskracht uit op kunstenaars en mensen op zoek naar iets anders.
Pasaje Bollini (of kortweg Bollini) is zo'n straatje. Het ligt tussen de doorgaande straten French en Pacheco de Melo in het betaalbaardere deel van de wijk Recoleta, verscholen achter het ziekenhuis Rivadavia. Het is een onbeduidend straatje waar je haast aan voorbij zou lopen. Sla je echter de hoek om en loop je erin, dan wordt je meteen getroffen door de verstilde sfeer, de onstedelijke laagbouw en de aangename rust. Het plaveisel van kinderkopjes geeft de straat een aangenaam ouderwets aanzien.
Bollini beslaat twee blokken. In het deel tussen French en Peña zit een aantal behoorlijke restaurants, variërend van de hippe Erin restau-lounge tot de huiselijke parilla (barbecue) Campo Chico. Het deel tussen Peña en Pacheco de Melo is het mooist. Oude panden worden afgewisseld met moderne, experimentele architectuur. Het levert een interessante en kleurrijke mix op.
Er pal tegenover zit 'La Dama de Bollini'. Het is een literair café en restaurant dat voorheen gefrequenteerd werd door de grote schrijver Borges, die er een gedicht aan wijdde en de straat opvoerde in een van zijn romans. Maar 'La Dama de Bollini' biedt ook tango, exposities en muziekvoorstellingen. Bollini mag dan begonnen zijn als een doorsteekje tussen grotere straten, het is nu een bestemming op zichzelf.
zaterdag 24 januari 2009
Aubergine was heerlijk !!!
Marleen heeft gisteren die goedkope aubergine klaargemaakt. In de DISCO zijn ze vergeten de korting die we gekregen hadden( 15%) te verekenen in de teruggave. Dat scheelde dan weer 8 euro in ons voordeel. Hiervoor hebben we toch maar geen klacht neergelegd...
De veel te grote aubergine werd door Marleen klaargemaakt volgens een recept dat al verschillende keren met succes werd toegepast. Ik heb weer veel te veel gegeten maar dank zij een lekkere Merlot merkte ik het niet zo erg.
Soms gaat een dag voorbij zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Als de zon dan ondergaat, ja iedere dag doet ze dat toch even, en we zitten nog wat na te kaarten op het terras dan zeg ik soms,
op zijn Gents "me ne niets zemme contént".
We hebben nu ook een windmachine boven het bed laten hangen. Die kan de hele nacht geruisloos draaien en wat verfrissing geven. Het lijkt wel "Out of Africa"... in Amerika.
Tomorrow is another day...
MALBA museum
dinsdag 20 januari 2009
Duurste aubergine ooit !
Vandaag gaan winkelen in onze supermarkt "DISCO". We hadden een kortingbon van 15% op alle aankopen en dus hebben we wat reserve aangelegd van niet bederfbare goederen.
Daarbij ook wat verse dingen waaronder een aubergine van 689 gr. Alles thuis laten brengen, een ongelooflijke service van de supermarktketen. So far so good.
Toen Marleen de rekening even overliep schrok ze wel even bij het zien van de prijs van de aubergine: 272 pesos ! Dit betekent 58€ voor 1 aubergine.
Wij vierklauwens terug naar de disco waar het personeel voorwaar begon te blozen bij het zien van de vergissing. We kregen ons geld terug en de aubergine heeft uiteindelijk 1,84 peso gekost.
Dat is ongeveer 38 eurocent. Bleek dat de kassadame een verkeerde code had ingedrukt....
De rekening even nazien is dus toch nooit overbodig.
Dakarrally 2009
Zondag 18 januari zijn we afgezakt naar de ereronde van de Dakarrally-deelnemers in Buenos Aires. Alhoewel slechts beperkt geïnteresseerd in de hele bedoening was het toch leuk om de deelnemers uit alle landen te zien defileren op de avenida Libertador die voor de gelegenheid afgesloten was voor het verkeer. Met terechte fierheid reden ze voorbij na een slopende 9000km lange tocht door Argentinië en Chili.
Abonneren op:
Posts (Atom)